Aşırı alkol almış olanlar çok daha iyi bilirler.
Bilmeyenler için de bu konuda bir film olduğunu söyleyelim, hem de seri halinde.
Aşırı alkol aldıktan yaşananlar o anda eğlence gibi gelebilir insana.
Ama daha sonra düşündüğünde, hatırlayabildikleri kadarıyla tabii ki, yaşadıklarının çoğunu saçma bulur ve hatta pişman dahi olur.
Alkole karşı değilim, dileyen dilediği kadar içsin.
Konumuz, bazı hallerde sergilenen davranışların o an son derece istekli olmamıza rağmen ileride bize ters geleceğidir.
Son bir haftadır eylemler gündeme damgasını vurdu.
Kamu sendikaları çalışanların maaşlarında hükümet tarafından yapılması düşünülen dondurma uygulamasına karşı eylem yapmaktalar.
Son derece sert bir eylem şekli var.
Sendikalar meclisi zorluyor, polis de doğal olarak elinden geldiğince bunu engellemek için uğraşıyor.
Şiddetin her türlüsüne karşıyız.
Bunu siviller yaptığında da polis yaptığında yanlış olduğunu biliyoruz.
Ama gördük ki, sorunlarını şiddete başvurmadan çözebilen bir toplum değiliz.
Hemen şiddet moduna giriyoruz ve bunu sürekli yükseltiyoruz.
Bundan derhal vazgeçmemiz lazım.
Öte yandan eylemlerin yönünün tamamen siyasete döndüğünü de görmekteyiz.
İlk başlarda böyle değildi.
Ama azar azar rota siyasete dönmüş durumda.
İşte bu nokta son derece endişe verici.
Çünkü bu ülkede en geç dokuz ay sonra bir seçim olacak.
Ve eğer o seçimde bugünkü adrenalin dozuyla oy kullanırsak ortaya belki de alkol örneğinde anlattığımız durumlar çıkacak.
Tansiyonun bu kadar yüksek olduğu ortamlarda seçim yapıldığında kriterler muhakkak değişir.
Belki de istene bu olabilir.
Ama yanlış.
Nasıl ki kime oy vereceğimize sandık başında karar vermemiz çok sağlıklı bir durum değil, tepkisel oy kullanmak da aynı şekilde sağlıksız olur.
Oturup düşünelim.
Görevdeki hükümet başarılı mı..?
Başarılı diyorsak tamam.
Ama başarısız olduğu kanaatindeysek bu sefer onu cezalandırmak yerine değil, kendimizi ödüllendirmek için hareket etmeliyiz.
Mevcut hükümetin ne hissedeceği yerine kendimize faydalı olacak bir yönde adım atmalıyız.
“bunlar başarısız oldu” deyip kimin bu işi daha iyi yapacağına inanıyorsak ona oy vermeliyiz.
Bunu yapmak yerine öfkenin kabarttığı bir psikolojide ve tamamen tepkisel bir doğrultuda bu işi yaparsak sonrasında nasıl bir psikolojiye geçiş yapacağımızı yukarıda örnekledik.
Gelelim başlıktaki konuya…
Gerçekten de, hükümet hayat pahalılığı ödemesini yapmadığı zaman elinde kalan parayla ne yapacak..?
Öncelikle hala bilmeyen kalmışsa onlar için söyleyeyim, elde zaten bir para yok..!
Yani biz olmayan paranın kavgasındayız günlerdir.
Eğer hükümet para bulabilirse, yani borçlanabilirse yine memur maaşlarını ödeyecek.
Bunun tam tersini yapacağını söyleyen varsa eğer, yani “ben memur maaşlarından tasarruf ederek eksik kalan tüm yatırımları gerçekleştireceğim” diyen olursa buyursun gelsin açıkça bunu ifade etsin…
Yoksa gerisi laf-ı güzaftan öteye geçmez…